Yıldızsız...

Yalnızım… Gökyüzüm yıldızsız şimdi,

Her giden oradan kayan bir yıldız…

Gençlik…Hayata bırakılan resimdi,

Solup da gidecek, sessiz sedasız…

Gökyüzüdür yalnızlığın mekânı,

Yıldızlar, her daim uzaktadırlar…

Ya...

"Ey Şuh-i Sertab"

     Ey Şuh-i Sertab... Sertab Erener'in Türk Müziği albümü...
   Özenle ve emek verilerek hazırlandığı çok belli olan albümü merakla alıyorum elime...
     Çok bilinçli seçilmiş her biri nadide onbeş eserden oluşan albüm, "akşam oldu, hüzünlendim ben yine" adlı eserle başlıyor... Eserin başındaki kulağımı tırmalayan sesteki çiğlik, beni irkiltse de git...

"Beraber"

     Yalnızlığı ile baş başaydı yine… Hiç istemese de geçmişle olan irtibatını –en azından- belli bir seviyeye indirememişti.

     “Bugün” ve “yarının” bittiği yerde “dünün” başladığını fark edeli çok olmuştu. Hatta bu gerçeği fark ettiğinde anlamıştı ki, hayat yaşanmışlar toplamından ibaretti. Yaşamak da sadece nefes alıyor olmak değil, son nefeste “yaşadım ve gid...