9 Eylül 2009'da İstanbul'da meydana gelen yağış sonucu oluşan selde hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah'tan rahmet, kalanlarına sabır, maddî zarar görenlere ise bir dahaki seçimde "akıl fikir" niyaz ediyor, aşağıdaki şiirimi, 1994 yılından beri İstanbul'u yönetmekle övünenlere ithaf ediyorum.

İki torba makarna, beş çuval kömür,

Sel almış gitmiş şehri, sen hâlâ dini sömür!

Böyle yönetenlerle geçer mi koca ömür?

On beş yıldır İstanbul’u yönetenler utansın!

Beri dursun yönetmek, sen ne biçim insansın!

Şehrimi yönetirsin, felaket hep felaket,

Ülkemin başındasın, eşkıyaya hep hürmet,

Nerede görülmüş söyle, böylesine bir zulmet!

On beş yıldır İstanbul’u yönetenler utansın!

Beri dursun yönetmek, sen ne biçim insansın!

Lafta “ak” bir partisin, gerçekteyse kapkara!

“İşi ehline vermek” uğramaz mı hiç sana?

Ne suç işledik Rabbim, lâyık gördün bunlara!

On beş yıldır İstanbul’u yönetenler utansın!

Beri dursun yönetmek, sen ne biçim insansın!

Emanete hıyanet ülkemin dört yanında.

Gözü boyanan millet, bu selin ortasında!

Cemaatçi yaklaşım işin her safhasında!

On beş yıldır İstanbul’u yönetenler utansın!

Beri dursun yönetmek, sen ne biçim insansın!

9-Eylül-2009, Çarşamba